Starożytne Nikopolis

Oktawian pokonał Antoniusza i Kleopatrę w bitwie pod Akcjum w 31 r. p.n.e., tuż po drugiej stronie cieśniny naprzeciw Prevezy. Dwa lata później, w 29 r. p.n.e., założył Nikopolis, „Miasto Zwycięstwa”, na półwyspie tuż na północ od dzisiejszej Prevezy. Mieszkańców okolicznych miast, m.in. Kassope, Ambrakii i Orraon, zmuszono do przeprowadzki. W ciągu kilku lat miasto miało mury, teatr, stadion, gimnazjon, odeon i akwedukt. Zajmowało około 180 hektarów i miało porty zarówno nad Zatoką Ambrakijską, jak i nad Morzem Jońskim. Od około 110 r. n.e. było stolicą rzymskiej prowincji Epir.

Na wzgórzu na północ od miasta, gdzie stał jego własny namiot, Oktawian wzniósł pomnik zwycięstwa poświęcony Apollinowi, ozdobiony brązowymi taranami zdobytych okrętów. Ustanowił też Igrzyska Akcjackie, odbywające się co cztery lata na cześć Apollina. Apostoł Paweł planował spędzić zimę 65–66 r. n.e. w Nikopolis, jak napisał w Liście do Tytusa. Około 94 r. n.e. wygnany z Rzymu filozof stoicki Epiktet założył tu swoją szkołę.

Po najazdach pod koniec V wieku miasto się skurczyło, a nowe mury bizantyjskie objęły tylko około jednej szóstej jego dawnego obszaru. Odnowiono je za Justyniana. Mniej więcej między 460 a 575 rokiem zbudowano szereg bazylik i pokryto je pięknymi mozaikowymi posadzkami, m.in. bazyliki Alkisona i Doumetiosa. Na terenie stanowiska można zobaczyć mury rzymskie i bizantyjskie, ceglane nimfeum, do którego docierała woda z rzymskiego akweduktu, rzymski odeon, wille i bazyliki. Wielki Teatr i stadion leżą tuż na północ.

28 września 2026 roku Prezydent Republiki otworzył nowo odrestaurowane części stanowiska, w tym pomieszczenia pałacu biskupiego i mozaiki bazylik. Nikopolis przygotowuje wniosek o wpis na Listę światowego dziedzictwa UNESCO.