Starożytne Orraon

Orraon (Horreum) leży na wzgórzu strzegącym drogi znad Zatoki Ambrakijskiej do kotliny Janiny. Założono je w IV wieku p.n.e., a wspomina o nim rzymski historyk Liwiusz. Rzymianie zniszczyli je w 167 r. p.n.e., wkrótce potem zostało odbudowane, a po bitwie pod Akcjum jego mieszkańców przesiedlono do Nikopolis.

Orraon wyróżnia się tym, jak wiele się z niego zachowało. Miasto liczyło około 100 domów z miejscowego wapienia, wzniesionych wzdłuż dwunastu wąskich, równoległych uliczek przeciętych dwiema szerszymi. Każdy dom zajmował całą szerokość swojego kwartału. Wiele murów wciąż stoi na wysokość dwóch kondygnacji, z zachowanymi ościeżami drzwi i okien. To jedyne dwupiętrowe domy z greckiej starożytności zachowane w tak dobrym stanie. W najlepiej zachowanym domu mury sięgają poziomu dachu, a układ pomieszczeń na parterze jest wciąż czytelny. Przy głównej bramie, w najwyższym punkcie miasta, leży duża publiczna cysterna.

Stanowisko udostępniono zwiedzającym w 2005 roku.