Starożytne Kassope

Kassope było głównym miastem Kassopejczyków, starożytnego plemienia z Epiru. Założono je w IV wieku p.n.e. na tarasie na wysokości około 550 m, na zachodnich zboczach góry Zalongo, w pobliżu wsi Kamarina. Roztacza się stąd widok na Zatokę Ambrakijską, Morze Jońskie i Lefkadę. W okresie największego rozkwitu, pod koniec III wieku p.n.e., liczyło około 8000–10 000 mieszkańców. W 31 r. p.n.e. przesiedlono ich do nowo założonego Nikopolis, a miasto opustoszało.

Kassope to jeden z najczytelniejszych przykładów planowanego miasta greckiego. Jego ulice tworzą regularną siatkę kwartałów, a brukowaną ulicą wciąż można dojść do dzielnicy mieszkalnej. Pośrodku leży agora. Wokół niej stoją odeon-buleuterion (mała sala w kształcie teatru dla rady i na koncerty), prytanejon (siedziba urzędników miejskich) i katagogion. Katagogion to duży budynek z pokojami wokół dziedzińca, w którym większość badaczy widzi zajazd dla przyjezdnych. Duży teatr, dla maksymalnie około 6000 widzów, leży u stóp wzgórza; odrestaurowano go i ponownie użyto w 2023 roku. Zachowały się fragmenty potężnych murów miejskich.

Sotiris Dakaris prowadził tu wykopaliska w latach 1952 i 1955. W latach 1977–1983 Uniwersytet w Janinie i Niemiecki Instytut Archeologiczny prowadziły wspólne badania, a ich opracowanie domów Kassope stało się klasyką greckiej urbanistyki. W 2026 roku stanowisko jest modernizowane: powstaje trasa dostępna dla wszystkich i pojazdy elektryczne zatrzymujące się przy agorze, buleuterionie, prytanejonie, katagogionie i teatrze.