Oud-Nikopolis

Octavianus versloeg Antonius en Cleopatra in de Slag bij Actium in 31 v.Chr., net aan de overkant van de zeestraat bij Preveza. Twee jaar later, in 29 v.Chr., stichtte hij Nikopolis, de "Stad van de Overwinning", op het schiereiland net ten noorden van het huidige Preveza. De bewoners van de omliggende steden moesten erheen verhuizen, onder meer uit Kassope, Ambracia en Orraon. Binnen een paar jaar had de stad muren, een theater, een stadion, een gymnasium, een odeon en een aquaduct. Ze besloeg zo'n 180 hectare en had havens aan zowel de Ambracische Golf als de Ionische Zee. Vanaf ongeveer 110 n.Chr. was ze de hoofdstad van de Romeinse provincie Epirus.

Op de heuvel ten noorden van de stad, waar zijn eigen tent had gestaan, bouwde Octavianus een overwinningsmonument voor Apollo, versierd met de bronzen rammen van buitgemaakte oorlogsschepen. Hij stichtte ook de Actische Spelen, die elke vier jaar ter ere van Apollo werden gehouden. De apostel Paulus wilde de winter van 65–66 n.Chr. in Nikopolis doorbrengen, zoals hij schreef in zijn Brief aan Titus. Rond 94 n.Chr. zette de stoïcijnse filosoof Epictetus, die uit Rome was verbannen, er zijn school op.

Na plunderingen eind 5e eeuw kromp de stad, en nieuwe Byzantijnse muren omsloten nog maar zo'n zesde ervan. Onder Justinianus werden ze vernieuwd. Tussen ongeveer 460 en 575 werd een reeks basilieken gebouwd en bedekt met fraaie mozaïekvloeren, waaronder die van Alkison en Doumetios. Op de site zie je de Romeinse en Byzantijnse muren, het bakstenen Nymphaeum dat het water van het Romeinse aquaduct opving, het Romeinse Odeon, villa's en de basilieken. Het Grote Theater en het stadion liggen net ten noorden.

Op 28 september 2026 opende de president van de Republiek nieuw gerestaureerde delen van de site, waaronder vertrekken van het bisschoppelijk paleis en mozaïeken van de basilieken. Nikopolis bereidt een aanvraag voor de status van UNESCO-werelderfgoed voor.