Zamek Agios Andreas

Zamek Agios Andreas (św. Andrzeja) to największy z sześciu zamków zachowanych wokół Prevezy i leży w samym mieście. Ma trzy fazy budowy, po jednej dla każdego z trzech okresów w historii miasta.

W 1701 roku, na mocy pokoju w Karłowicach, Wenecjanie przekazali Prevezę Turkom i wysadzili stary zamek Bouka. Turcy szybko zbudowali nowy, kwadratowy fort z kamiennymi bastionami w czterech narożnikach. Dokumenty weneckie nazywają go „zamkiem przy cyprysie” (Sto Chiparissi); ukończono go do sierpnia 1702 roku. Wenecjanie odbili Prevezę w 1717 roku i utrzymali ją do 1797 roku. Zmniejszyli fort mniej więcej o połowę, oblicowali jego ziemne wały kamieniem, dodali piąty bastion i pogłębili fosę. Zamienili też jego meczet na katolicki kościół św. Andrzeja, na cześć admirała Andrei Pisaniego, który zdobył miasto. To od tego kościoła zamek wziął swoją nazwę.

Ali Pasza wrócił do Prevezy w 1806 roku. W latach 1807–1808 przebudował bastiony i dodał od wschodu mur zewnętrzny, dzięki któremu najokazalsze domy miasta znalazły się w obrębie fortyfikacji. Osmańska inskrypcja na bastionie południowo-wschodnim podaje rok 1223 hidżry (1808–1809).

W mury wciąż wmurowanych jest sześć kamiennych płaskorzeźb, prawie wszystkie z okresu osmańskiego. Przedstawiają potworne zwierzę przykute łańcuchem do cyprysu, myśliwego strzelającego do dużej bestii i dwa psopodobne zwierzęta stojące na tylnych łapach. Armia grecka korzystała z zamku od 1912 do 2005 roku, a większość muru zewnętrznego rozebrano między 1921 rokiem a połową lat 50. Mała kaplica Agios Andreas na bastionie północno-wschodnim pochodzi z 1956 roku. Zamek jest zabytkiem wpisanym do rejestru, a w 2015 roku uzgodniono, że jego użytkowanie przejmie Jednostka Regionalna Preveza.