Αρχαία Δωδώνη

Η Δωδώνη, στους πρόποδες του όρους Τόμαρος στην Ήπειρο, ήταν το αρχαιότερο ελληνικό μαντείο· ο Ηρόδοτος πίστευε ότι ίσως ανάγεται στη 2η χιλιετία π.Χ. Ήδη ο Όμηρος την περιγράφει ως μαντείο του Δία, και σε κύρος ήταν δεύτερη μόνο μετά τους Δελφούς. Ιερείς και ιέρειες ερμήνευαν τη βούληση του θεού από το θρόισμα των φύλλων μιας ιερής βελανιδιάς. Εδώ έχουν βρεθεί πάνω από 4.200 χαραγμένα πινακίδια με ερωτήματα προς το μαντείο.

Γύρω στο 290 π.Χ. ο βασιλιάς Πύρρος έκανε τη Δωδώνη θρησκευτικό κέντρο του βασιλείου του και την ανοικοδόμησε: μεγαλύτερος ναός του Δία, ναοί της Διώνης και του Ηρακλή, αγώνες και γιορτή με μουσική και θέατρο. Το θέατρο χρονολογείται στη βασιλεία του και χωρούσε περίπου 18.000 θεατές, από τα μεγαλύτερα της εποχής του. Οι Αιτωλοί πυρπόλησαν το ιερό το 219 π.Χ., ο Φίλιππος Ε΄ της Μακεδονίας το ξαναέχτισε και οι Ρωμαίοι το κατέστρεψαν ξανά το 167 π.Χ. Επί Αυγούστου το θέατρο μετατράπηκε σε αρένα για θηριομαχίες και χτίστηκε ο τοίχος μπροστά από τις πρώτες σειρές για την προστασία των θεατών.

Το μαντείο λειτουργούσε ως το 391–392 μ.Χ., όταν ο αυτοκράτορας Θεοδόσιος έκλεισε τους ειδωλολατρικούς ναούς και έκοψε τη βελανιδιά. Πολλά ευρήματα του χώρου βρίσκονται στο Αρχαιολογικό Μουσείο Ιωαννίνων.

Η Δωδώνη απέχει περίπου 100 χλμ. (1 ώρα και 40 λεπτά) από την Πρέβεζα και 20 χλμ. (20 λεπτά) από τα Ιωάννινα.