Κάστρο Αγίου Γεωργίου

Όταν ο Αλή Πασάς ξαναπήρε την Πρέβεζα στα τέλη του 1806, ζήτησε από τους Γάλλους συμμάχους του τον καλύτερο τρόπο να οχυρώσει το στενό του Αμβρακικού. Ο συνταγματάρχης Φρεντερίκ Γκιγιώμ ντε Βωντονκούρ και ο λοχαγός Πονσετόν πρότειναν ένα φρούριο στη νότια άκρη της χερσονήσου της Πρέβεζας, σχεδόν απέναντι από το οχυρό που είχε ήδη ο Αλής στο Άκτιο. Σύμφωνα με τις δικές τους αναφορές, η κατασκευή άρχισε στις αρχές του 1807 και τελείωσε το φθινόπωρο. Τη δουλειά έκαναν περίπου 300 εργάτες και 200 κτίστες, φερμένοι με αγγαρεία από όλη την επικράτεια του Αλή.

Το φρούριο έχει έναν περίβολο με ψηλούς πολυγωνικούς προμαχώνες. Οι τοίχοι του γέρνουν ελαφρά προς τα μέσα για να αποκρούουν τις κανονιές. Οι θάλαμοι των στρατιωτών χτίστηκαν στην ηλιόλουστη νοτιοανατολική πλευρά, και η κύρια πύλη ανοίγει στη βορειοανατολική γωνία, προς την πόλη.

Οι Οθωμανοί το ονόμασαν αρχικά Γενή Καλέ («Νέο Κάστρο») και αργότερα Χιζίρ Καλεσί. Το σημερινό όνομα προέρχεται από έναν ναό του Αγίου Γεωργίου που υπήρχε στο σημείο πριν από το φρούριο. Στον πόλεμο του 1897 οι Οθωμανοί έστησαν πάνω του πυροβολείο με ένα πυροβόλο Κρουπ. Από το 1912 ως το 2002 στεγάστηκε εκεί σύνταγμα πεζικού του Ελληνικού Στρατού. Ανήκει ακόμα στον Στρατό και έχει παραχωρηθεί στην Περιφέρεια Ηπείρου για 30 χρόνια, ώστε να αποκατασταθεί μαζί με το Υπουργείο Πολιτισμού.